Vrienden Twitter Facebook Twitter

04.12.2009... 07.02.2010

Jan Fabre revisited

Praktische info

periode: 04.12.2009... 07.02.2010

opening: 03.12.2009

persbeelden

Ben Benaouisse (°1971, Familleureux) is danser, performer, beeldende kunstenaar… en vooral onder geen van bovenstaande disciplines ‘sluitend’ onder te brengen. In het S.M.A.K. brengt hij de performance Jan Fabre revisited, een re-enactment van Fabre’s Bic-Art Room in 1981.

The Bic-Art Room van Fabre was een 72 uur durende performance waarbij de kunstenaar zich liet opsluiten in een van kunstlicht voorziene, witte ruimte. Afgesloten van de buitenwereld werd hij omringd door witte muren, een wit plafond en vloer, witte meubels, witte lakens op een witte matras… Alleen een blauwe Bic bood ‘afleiding’, de omringende ruimte deed dienst als ‘blanco’ blad. Woorden, zinnen, krabbels, cijferreeksen, strepen… bezoedelden de ruimte en doodden de tijd. Een camera registreerde actie, verveling, honger en slaap.

Meer dan een kwart eeuw later herspeelt Ben Benaouisse deze performance in het S.M.A.K.. Onder precies dezelfde voorwaarden – een witte ruimte, verstoken van daglicht, waarin de kunstenaar gedurende 72 uur afgezonderd wordt, gewapend met slechts enkele blauwe Bics – wil de kunstenaar de ervaring van Fabre te ‘herbeleven’. De steriele omkadering berooft hem van elke zintuiglijke prikkel, voor Benaouisse een voorwaarde om als kunstenaar from scratch de grenzen en mogelijkheden van zijn creativiteit te onderzoeken. Het ‘tekenen’ wordt een manier om zowel de tijd, als de primaire activiteit van een energiek persoon te doden. Het krabbelen en schrijven wordt ingezet als ‘overlevingsstrategie’.


 



ik kom donderdagavond kijken naar het resultaat! moet ongetwijfeld een boeiende ervaring zijn om zelf mee te maken...

mia nollet (gepost op ma 30.11.2009 12:42:30)



ik doe dit al jaren ,nadat Dan Van Severen mij gezegd had ,ik was negentien ,stil,hoog IQ,begaafd : hij zei :je zal de eerste vrouw worden in de schilderkunst; eerste tentoonstelling:de meeste mensen liepen kwaad weg,twee kinderen stonden mijn abstracte tekeningen te bespreken,daarna;black hole enkels jaren,lezen,lezn,alleen,gordijnen dicht;licht aan,lezen,tekenen,wat eten,wat laten aanbranden omdat ik aan het lezen was of schrijven ,ook op de muur,het was geen blauwe bic,maar zwarte vulpen,en het was geen project,maar 'my real life'maar zo'n echte noodzaak om te overleven hoort nt thuis in een museum,alhoewel ikzelf, nt altijd en enkelen mijn werk mooi vinden,en "echt" ;na een performance:make me stop smoking, on 'three posters' en theater with dirty feet heb ik een nieuwe definitie vr kunst gevonden,en toch ben ik tegen definities van 'kunst' :'kunst is liefde' ,maar mss heeft het wel nt te maken met deze performances van Rabiu Mroué

miezan millecam (gepost op do 10.12.2009 09:03:13)

Aan miezan millecam

1.De man die U heeft voorspeld dat U de eerste vrouw in de schilderkunst zal worden, bedoelde eigenlijk dat U voor hem een soort 'man' was.

2.Prijs U zelf gelukkig dat 2 kinderen uw abstract werk stonden te bespreken en dat de meeste volwassenen er niets beters op vonden dan weg te lopen : dit kan alleen maar betekenen dat uw werk ook echt iets betekende en betekent.

3.Als het echte leven niet thuis hoort in een 'kunst' museum, wat zou er dan wel kunnen in thuis horen, dat ook nog iets van waarde voorstelt of - beter - uit zichzelf een waarde heeft?

4.Ik ben een groot voorstander van 'definities' van 'kunst', voor zover het ook duidelijk is hoe men eerst het begrip 'definitie' moet definieren.
Voorlopig ga ik ervan uit dat 'kunst' alles is wat de gezag voerende 'kunstkennners' niet tot de 'niet kunst' menen te moeten rekenen. De verzameling van de 'niet kunst' is oneindig, de ingesloten deelverzameling van de 'kunst' is dan uiteraard eindig. Dé vraag is, wie en op welke gronden de eindige deel verzameling van de 'kunst' binnen de oneindige verzameling van de 'niet kunst' definieert en er de (variabele?) grenzen van bepaalt? Op die vraag blijven de gezag voerende 'kunstkenners' mij (voorlopig) het antwoord schuldig.
Vanuit mijn voorlopige 'definitie van kunst' kan 'liefde' evenwel geen 'kunst', en 'kunst' ook geen 'liefde' zijn, aangezien 'liefde' door de gezag voerende 'kunstkenners' (vooralsnog) niet in de exclusieve deel verzameling van de 'kunst' werd opgenomen.
Maar: is 'liefde' niet méér waard dan 'kunst' en verdient zij (= vrouwelijk) geen andere en betere plaats dan 'hij' (de kunst) in de kunst musea??

Ik wens U het allerbeste en vooral: wees 'kunstenaar' voor u zelf en voor diegenen die U lief zijn en hebben en voel U verder niet verdrietig maar eerder blij en vrij dat 'ze' U (nog) niet in 'hun' eigenmachtig begrensde levenloze 'deel verzameling' hebben opgesloten!

jos van hecke (gepost op do 17.12.2009 04:49:05)


reactie op jos van h

het pleit nt voor u dat u in zo'n klein land dan van severen nt kent,en dat u denkt in zijn plaafs te weten wat hij bedoelt ,ik ben er zeker van dat hij geen man in mij zag,ik was er zelf bij ,om maar één ding te zeggen

ik ben zeker geen voorstaander van definities van 'kunst'


ofwel ben je een zeer simpele ziel,en zeg je zo maar iets...ofwel spreek je gewoon over jezelf...

en met liefde bedoel ik iets wat onze planeet leefbaarder maakt,onszelf bewuster ,wie we zijn,wat we doen of niet doen om dit te verwezenlijken

miezan millecam (gepost op wo 30.12.2009 16:02:03)

Ik voel het zeker niet als een gemis kunstenaar Van Severen persoonlijk niet te hebben gekend, anders zou hij misschien wel in mij de eerste vrouw in de schilderkunst hebben menen te kunnen ontwaren. Ik zou er dan eens hartelijk om gelachen hebben maar U duidelijk niet, U méént het nog ook blijkbaar wat deze kunstenaar u voorspelde of vóór spiegelde maar wellicht (nog) niet bewaarheid is kunnen worden, niettegenstaande uw zelfverklaarde hoge begaafdheid uitgedrukt in een hoog (intelligentie) quotiënt?
Ja, grote kunstenaars - zelfs in een klein land - zijn daarom nog geen grote voorspellers en zeker geen grote waarzeggers, denk ik zo bij en voor mezelf, zonder verder enige behoefte te voelen dat iets of iemand anders voor of tegen mij zou pleiten. Ik spreek trouwens altijd voor mezelf, het kan moeilijk anders...
Het kan ook zijn dat ik een zeer simpele ziel ben, ik treur er niet om en bovendien voel ik mij dan niet alleen en blijf ik allicht gespaard van zeer grote ontgoochelingen door het niet uitkomen van (voorspelde) zeer hoge of onmogelijke verwachtingen.
En 'liefde' is breed natuurlijk - daarom had ik ze ook tussen 'aanhalingstekens' gezet - maar als U aanvoelt dat "kunst liefde is" dan zal 'kunst' waarschijnlijk ook wel breed zijn, zeker? Misschien wel zo breed als ik in al mijn simpelheid durfde suggereren in mijn vorige reactie, steunende op niet al te simpele theorieën over hedendaags kunsten, bedacht door mensen waarvan ik voor mezelf denk dat ze ook in een hoog (intelligentie) quotiënt kunnen worden uitgedrukt.
Ik had en ik heb er in elk geval méér aan dan aan uw complexe maar nietszeggende kosmische ingevingen.

jos van hecke (gepost op wo 20.01.2010 05:08:16)

Beste miezan millecam,
Ik heb het geluk Dan Van Severen gekend te hebben. Jou ken ik niet .
Ik vond jouw getourmenteerde roerselen eerst heel vermakelijk, zelfs meer dan wat er in de kleine wereld van de grote k nogal eens gebeurt . Ware het niet dat je met je egocentrische nonsens Rabiu Mroué gebruikt.

Petillion (gepost op di 26.01.2010 22:04:29)

Meneer X

eerst en vooral is het --getormenteerd en nt getourment...


RABIH MROUE wordt nt gebruikt dr hem te vernoemen,Heb Dan Van Severen heel goed gekend,we hebben zelfs een werk verwisseld,heb Leo Apostel ook heel goed gekend ,heb 12 brieven van hem bvb ,zijn die mensen nu gebruikt,stel jezelf eens wat meer vragen,of neem je jezelf zo serieus ,ben je je beroep misschien,of ben je je bankrekening,verzamelaar van kunst dat je zelf niet kan maken?

Miezan Millecam (gepost op zo 07.02.2010 03:55:28)


wil mij verontschuldigen voor de beledigingen ,de spot,de arrogantie,en het is goed dat ik al meer dan dertig jaar mijn werk binnenhou,buiten enkele uitzonderingen,heb ook zin om mijn naam die fictief is op te doeken,al mijn geschriften ,schilderijen en tekeningen te vernietigen,ik ben gewoon een verloren talent ,zoals er velen zijn en samen met miljoenen andere mensen ,alleen op de wereld,mss wel wat gek ,wie weet ,

miezan millecam (gepost op wo 10.02.2010 00:36:52)


ps heb mijn werk niet vernietigd,heb eraan gedacht om mijn geschrijfsels te vernietigen omwille van mijn zoon,die nu 20 is maar toch,mijn werken zijn in zekere zin ook een soort van kinderen,het is één van de mooiste 'dingen' om een werk te maken dat je aanstaat,waar je bijna verliefd op wort,dit gaat weer over,en zo doet men altijd maar verdern omdat je niet anders kan

en een mens heeft altijd de vrijheid om van gedacht te veranderen;én dit wou ik ook nog zeggen,een citaat van L Apostel,mag het wel vermelden,staat in één van zijn brieven,nl:weg met de normalen!

marie-jeanne jacobs (gepost op zo 14.02.2010 02:32:18)

aan marie-jeanne jacobs
Ik heb de indruk dat in deze internet tijden juist de 'normalen' het meest onder een schuilnaam opereren.
Leo Apostel - die nooit onder een schuilnaam heeft geleefd - was een wijze mens, niet met een hoog quotiënt maar met een groot intellect, misschien wel iets té groot voor een mens alleen.
Over je uitspraak "omdat je niet anders kan", zou hij geen 12 brieven nodig gehad hebben om te besluiten: onzin!
Heb je er al eens over nagedacht dat als alle 'normalen' weg zouden zijn, het niet onmogelijk is dat er dan alleen nog 'normalen' overblijven?

jos van hecke (gepost op za 20.02.2010 08:25:10)