Chafes, Rui
o 1966, Lissabon (Portugal)
werken
tentoonstellingen
- mens. Verhaal van een Wonde
16.09... 19.11.2006 - Kranker Engel
Rui Chafes
03.02... 25.03.2001 - Triptico (Europalia Portugal)
28.09.1991... 05.01.1992
publicaties
edities
De Portugese kunstenaar Rui Chafes (Lissabon, 1966), die in 1991 voor de eerste keer in Gent exposeerde tijdens de groepstentoonstelling ‘Triptico’, weet zich beïnvloed door Duitse denkers en schrijvers uit de Late Romantiek. Friedrich Nietzsche, Rainer Marie Rilke, Georg Trakl en Gottfried Benn boeien hem sinds lange tijd.
Tijdens zijn studietijd aan de Kunstacademie in Düsseldorf, onder begeleiding van Gerhard Merz, ontdekte hij eveneens het werk van Friedrich Hölderlin, Heinrich von Kleist en Novalis. Referenties aan deze literaire figuren worden consequent in zijn beeldend werk geïntegreerd.
Novalis’ stelling dat alle natuurkrachten in wezen maar één enkele kracht vormen, fungeert voor Chafes als leidraad bij het maken van zijn tekeningen en abstracte, soms semi-figuratieve wand- en plafondsculpturen. IJzeren sculpturen en constructies in textiel, die veel weg hebben van harnassen of cocons, figureren prominent in zijn oeuvre. Ze refereren niet alleen aan de leegte maar ook aan de ambivalentie van het lichaam dat tegelijkertijd een ‘kooi’ is waarin het ik gevangen zit én een beschermend pantser dat het innerlijke afschermt van de fysiek bedreigende omgeving. Twijfel en afstand, treurigheid om het verlies van thuis, lichaam, gemeenschap en god, worden op een dubbele - zowel inhoudelijk, thematisch als formele - manier verwerkt in de ‘zwarte’ sculpturen die Chafes sinds 1980 produceert.
Tijdens zijn studietijd aan de Kunstacademie in Düsseldorf, onder begeleiding van Gerhard Merz, ontdekte hij eveneens het werk van Friedrich Hölderlin, Heinrich von Kleist en Novalis. Referenties aan deze literaire figuren worden consequent in zijn beeldend werk geïntegreerd.
Novalis’ stelling dat alle natuurkrachten in wezen maar één enkele kracht vormen, fungeert voor Chafes als leidraad bij het maken van zijn tekeningen en abstracte, soms semi-figuratieve wand- en plafondsculpturen. IJzeren sculpturen en constructies in textiel, die veel weg hebben van harnassen of cocons, figureren prominent in zijn oeuvre. Ze refereren niet alleen aan de leegte maar ook aan de ambivalentie van het lichaam dat tegelijkertijd een ‘kooi’ is waarin het ik gevangen zit én een beschermend pantser dat het innerlijke afschermt van de fysiek bedreigende omgeving. Twijfel en afstand, treurigheid om het verlies van thuis, lichaam, gemeenschap en god, worden op een dubbele - zowel inhoudelijk, thematisch als formele - manier verwerkt in de ‘zwarte’ sculpturen die Chafes sinds 1980 produceert.