Charlier, Jacques
o 1939, Luik (België)
werken
- Les documents du S.T.P. en collaboration avec André Bertrand
- Mec'Art connais pas
- Smigiel's Car
- Lampe de Poche
- Peinture égarée
- Peinture mystérieuse
tentoonstellingen
- Gelijk het leven is
28.06... 14.09.2003 - Jacques Charlier
25.01... 13.04.2003 - Verboden boven de 18 jaar - kunst voor jongeren
28.11... 14.12.1997 - Verboden boven de 18 jaar - kunst voor jongeren
25.11... 09.12.1995 - Schenkingen 1986-1987
10.12... 20.12.1987 - Chambres d'amis
21.06... 21.09.1986 - Videokunst in België 1970-1977
14.01... 26.02.1984 - Presentatie van de collectie
15.07... 05.09.1982 - De jaren '60 - Kunst in België
22.06... 26.08.1979 - Aktuele Kunst in België Inzicht/Overzicht - Overzicht/Inzicht
23.03... 30.04.1979
publicaties
- Catalogus van de collectie (Collectie & Collecties) 1988
- Catalogus van de verzameling: Museum van Hedendaagse Kunst, 1982
- Chambres d´Amis
- Gelijk het Leven is
- Stadsmagazine Gent - extra editie
edities
Les documents du S.T.P. en collaboration avec André Bertrand, 1979
afmetingen: veranderlijk / variablematerialen: foto, teken- en duplicatorpapier, pennenlapjes
verwervingsjaar: 1982

Charlier werkt van 1957 tot ’77 als technisch tekenaar in de S.T.P. Liège (de technische dienst van de provincie Luik). Gedurende acht jaar verzamelt hij uit zijn professioneel en sociaal milieu foto’s, aanwezigheidslijsten, papieren onderleggers en pennenlapjes. Wanneer hij deze collectie overbrengt naar een artistieke context, schept hij een dwingende en harde confrontatie tussen twee sociale klassen: de werkende klasse, die nauwelijks iets afweet van hedendaagse kunst, en de kunst verzamelende en bekijkende, bezittende klasse. Tezelfdertijd bevat dit kunstwerk, getiteld Les documents du S.T.P. en collaboration avec André Bertrand, een flinke dosis spot ten opzichte van de kunstwereld. De ordinaire foto’s van graafwerken vormen knipoogjes naar Land Art, de nauwkeurig bijgehouden aanwezigheidslijsten refereren aan de obsessies van sommige conceptuelen, de pennenlapjes vormen een soort mini-‘drippings’, verwijzend naar de gigantische doeken van Jackson Pollock. Charlier verzet zich met zijn werk tegen elk machtsorgaan dat een esthetische vorm opdringt, en bindt voortdurend de strijd aan met het conformisme in de kunst. Zijn antwoord ligt in een sprankelende en exuberante zwarte humor, en in het naar voor brengen van volkse en ‘Belgische’ thema’s.
